Huiszwaluwen vliegen kwetterend door de lucht. Nog even en dan vertrekken ze weer met hun jongen na het zuiden. Daarmee verdwijnt dan ook het gezellige geluid van de zwaluwen. Na het avondeten zit ik nog even met een mok koffie op m'n favoriete bankje bij de keuken in de achtertuin. 't Is acht uur en op deze augustusavond gaat de zon al bijna onder.

Door de bewolking is de zon zelf helaas niet te zien. De blauwgrijze wolken hebben mooie vormen en structuren. Ze beginnen wat gelig te verkleuren. Krijgen we nu toch nog een echte zonsondergang?

De kerkklok slaat acht keer. Het is stil buiten. De wind is gaan liggen. Alleen klinkt nog steeds het voortdurende gekwetter van de zwaluwen. Hoor, een houtduif begint even te koeren. Zou die nog wat voorjaar in z'n kop hebben? Een putter zingt melodieus in de top van de hoge berk in de achtertuin. Een grote groep spreeuwen vliegt over, de zonsondergang tegemoet. Een tweede groep volgt. Honderden spreeuwen op weg naar hun slaapplaats in een rietkraag bij een natuurgebiedje verderop.

Ik neem nog een slok van m'n koffie. Mijn leven als ZZP'er bevalt mij uitstekend! Heerlijk flexibel. Als avondmens ga ik vaak 's avond wat langer door en wat later naar bed. De volgende ochtend sta ik dan zonder schuldgevoel ook wat later op. Als het even kan vang ik in de voortuin de eerste zonnestralen op. Met een lekkere kop thee uit de wind en in de zon. Dit zijn zo van die gouden momenten waarvan ik geniet, waarin ik echt gelukkig ben.

De wolkenlucht breekt wat open. De zon priemt warempel tussen de wolken door en kleurt ze van goudgeel naar koperrood. Het gele zonlicht geeft de huizen en de bomen een warme gloed. Met de minuut veranderen de kleuren van de wolken. Elke minuut steeds mooier, warmer, spectaculairder! Kortom een schitterende zonsondergang. Voor mij heerlijk bewust onthaasten en genieten van de rust en de stilte.

Tekst en foto's: © Meindert van Dijk