Langzamerhand nadert het einde van het jaar. Dankzij de uitvinding van de klok kunnen we ons luttele minuten voor 12 uur opmaken voor het openen van champagne en een knallend vuurwerk. Maar wat als we geen klok zouden hebben? Kun je dat voorstellen? Onze hele cultuur draait immers op tijd. Feitelijk hebben wij een klok alleen nodig om min of meer tegelijk aan te komen op dezelfde locatie. Of om je uren bij te houden voor je baas. Of om de champagne open te trekken natuurlijk.
Aan de andere kant is die kloktijd een reden om je te haasten. Kijk maar eens op het station. Of er te wachten. Tijd kan voorbij vliegen. Of kruipen.
Ironisch genoeg is er de meeste haast daar waar de meeste klokken zijn. Zou je, om te onthaasten, je horloge of klok weg moeten doen? Vraag het eens als je in de binnenlanden van Afrika bent. Daar waar de bus niet op tijd vertrekt, maar als deze vol is. Echt vol, tot op het dak aan toe. Je onthaast daar niet omdat je dat wilt, maar omdat je niets anders kan doen dan je aanpassen.
Onze eigen jachtige cultuur stelt tijd gelijk aan geld. Velen van ons benijden de rust, de vrijheid en het gemak van mensen die schijnbaar niet getroffen worden door het tijdsvirus. Neem de arme nachtvisser uit Zanzibar. Hij kan niets met uren en minuten. Zijn 'klok' is de maan en de hemel. De maneschijn betekent voor hem: geen vis. Laagwater en geen maan betekenen wel vis. Niks boot met moderne apparatuur.
Komen wíj aan! Nerveus kijken we op ons horloge als de bus of trein 5 minuten te laat is. Vijf hele minuten! Vertel dat maar eens aan die Afrikaanse buschauffeur of de visser. Hebben zij ook eens een vrolijke dag.
